Zweden 2003 deel 1

REISTRAJECT 1: VAN ENKHUIZEN VIA KIELERKANAAL NAAR KALMAR

 De weken voorafgaande aan ons vertrek zijn Titia en ik druk in de weer geweest om het schip gereed te maken voor de lange tocht naar Zweden. Volgeladen met gasolie, water, wijn, bier en proviand zijn we gereed om op 19 Mei te vertrekken. Alle apparatuur werkt naar behoren, inclusief de nieuwe marifoon (met DSC en automatische positiemelding). Zo zijn we op Maandag 19 Mei vertrokken via Makkum, Leeuwarden naar Zoutkamp. Daar blijven we liggen om 2 problemen op te lossen: een zwaardlier werkt niet en de autopilot werkt evenmin. Tijd genoeg om te ontdekken dat je in restaurant ZK 86 voortreffelijke tong kunt eten. De volgende twee dagen blijven we liggen in Zoutkamp om de problemen op te lossen. Dankzij het vakmanschap van Wim Mendelts van Scheepstimmerwerf 't Berghout staan de oorzaken snel vast. De autopilot heeft een losgeraakte roerstandaanwijzer die direct gemaakt wordt. Van de zwaardlier is de elektromotor kapot. Derhalve een auto gehuurd en van Zoutkamp naar Voorhout gereden om bij de importeur een nieuwe motor op te halen. Deze moet echter aangepast worden en dat kost tijd. Voorlopig moeten we het zwaard dan maar met de hand bedienen.

Op zaterdag 24 mei vervolgen we onze tocht. In enkele dagen varen we langs de Duitse Waddeneilanden. We blijven 1 dag op ons geliefde eiland Spiekeroog en kunnen er zelfs op een terrasje buiten zitten. Op dinsdag 27 Mei bereiken we het eiland Neuwerk, nabij de monding van de Elbe. We hebben al twee dagen prachtig weer. Zo ook hier, waar we geruime tijd voor anker liggen. Opvallend is dat we nagenoeg geen enkel ander pleziervaartuig tegenkomen. Het Wad is geheel voor ons...(opgetekend: 27 Mei 2003) We boffen met het opvaren van de Elbe ('s avonds op 27 Mei en de volgende dag). Er is weinig wind. Nadat we het 100 km lange Kielerkanaal zijn gepasseerd ontvouwt de Kielerfjord zich aan ons, op de ochtend van Hemelvaartsdag. Honderden boten, waaronder vele Nederlandse charters profiteren van een prachtig warme dag, helaas met weinig wind. Wij steken over naar Denemarken en brengen onze eerste nacht door voor anker in de rustige Nakskovjord op het eiland Lolland. In een paar dagen varen wij via Nakskov, Femø en Praestø naar Fakse Lade Plads aan de Oostkust van Seeland. Vanwege de harde Oostenwind wachten wij daar op de oversteek naar Zweden. Toen wij gisteren heerlijke schol aten in het Schippersrestaurant bij de haven, werden wij getrakteerd op IJslandse volksliedjes die gezongen werden door een groep van vijftig IJslanders die daar zaten te eten.... (opgetekend: 3 Juni 2003)

Op 4 Juni kunnen we de oversteek naar Zweden maken. Door de aanwezige deining gaat het schip 8 uur lang flink tekeer. We blijven 2 dagen in Gislovs Lage liggen en fietsen naar Trelleborg. Al enige dagen ontvangen we berichten dat er een grote olievlek ligt tussen Bornholm en de Zweedse ZO kust. Daarom moet je omvaren als je verder langs de kust naar het Noorden wilt. Maar dat is veel te ver en willen we niet. Gelukkig blaast de Westen wind de vlek van het land weg en kunnen we op 7 Juni in Simrishamn komen. Helaas.... 1 uur na onze aankomst wordt de haven gesloten voor alle in- en uitgaande schepen. De olie komt kennelijk deze kant weer uit. En nu maar afwachten. Het is al meer dan tien dagen lang iedere dag prachtig weer. Regen hebben we al die tijd niet gehad. Daarom hebben we nu een overvloed aan gas (want niet benodigd voor de verwarming) en een dreigend tekort aan polo's en witte wijn. (opgetekend: 7 Juni 2003)

De volgende dag is de olie geen probleem meer want de haven gaat weer open. Nu speelt de wind ons parten. Door de harde Westen wind blijven we nog 2 dagen liggen. Dat doet ons denken aan 2000 toen we hier ook 3 dagen hebben gelegen en de gehele familie overkwam om Ingrid haar 30e verjaardag te vieren. Nu doet zij dat in Nederland, Marieke vaart een paar dagen op de Eendracht op de Noordzee en Karin en Denys kijken in Parijs naar het tennissen op Roland Gaross. We vinden het drukker dan 3 jaar geleden al zijn de havens nog vrij leeg. We ontmoeten diverse Nederlandse en Duitse schepen die allen 2-3 maanden op reis zijn. Sabbatical, Vut of pensioen. Van Simrishamn varen we naar Hanø, een klein eilandje vlak bij Karlshamn. Onderweg treffen we het Nederlandse zeiljacht "Zeeteef" aan met een kapotte motor en marifoon.Op sleeptouw genomen naar Hanø. Dit is een bijzonder eilandje met 100 inwoners. We wandelen er rond en bezoeken de vuurtoren en het engelse kerkhof van rond 1820. De volgende dag slepen we de "Zeeteef" naar Karlshamn en wij varen door..... het prachtige scherengebied in. (opgetekend: 11 Juni 2003)

We varen die dag niet ver want we besluiten om aan te leggen in een kleine haven op het eiland Tjaro. Dat is in de zomer een vakantie oord maar nu is het nog rustig.We maken er een lange wandeltocht en hebben een prachtig uitzicht over het scherengebied. Op 12 Juni varen we verder, een klein stukje maar. We vinden opnieuw een zeer rustieke aanlegplaats op het eilandje Karon (nabij Rønneby en Ekernäs). Daar houdt de Westen wind (7) ons een dag vast. Alle tijd om Ronneby te bekijken, te lezen en koper te poetsen.(opgetekend: 13 Juni 2003)

Onze tocht vervolgt zich via het piepkleine haventje van Torhamn naar Kristianopel waar we 3 jaar geleden ook al waren. Gelukkig was de enige plaats waar we kunnen liggen nog vrij. Op dit stuk varen we steeds door de prachtige scheren en passeren we onder andere de oude marinestad Karlskrona. Over Torhamn moeten we nog wat speciaals vermelden. We vonden daar bij toeval een prima restaurant met een zeer beperkte kaart. We aten er een echt Zweeds voorgerecht: Horngädda. Dit is een soort gerookte  maar dan met een groene graat.

Titia in het bijbootje

Vandaar het laatste stukje naar Kalmar gevaren. Een pittige tocht. Met Noord 4-5 hadden we golven en wind 6 uur lang tegen zodat het enorm buisde (en het hele schip onder het zoute water kwam). Afgemeerd aan de kade van de jachthaven in Kalmar. Hier zullen we onze reis een week onderbreken om voor een vrienden reünie naar Frankrijk te gaan.Uw verteller is op 25 Juni terug om het verhaal te vervolgen (opgetekend: 17 Juni 2003).